ANNOT

Annot – średniowieczna wioska z piaskowca u stóp Grès d’Annot

W sercu Alp Górnej Prowansji, na skraju Parku Mercantour, u stóp Grès d’Annot, skrywa się prawdziwy klejnot – wioska Annot. Jej historia sięga XI wieku, a sama miejscowość położona jest na niewielkim wzgórzu (700 m n.p.m.), otoczonym gęstymi, zielonymi lasami. To miejsce, w którym czas zwalnia, zapraszając do podróży, gdzie natura, historia i tradycja splatają się w spokojną, harmonijną całość.

Spacer wąskimi uliczkami Annot to jak podróż w czasie. Przechadzka pozwala poczuć klimat dawnych wieków — sklepiki, arkady, rzeźbione nadproża, bruk z piaskowca, stare drzwi i zabytkowe domy. Od wież po fontanny, od pełnych łuków w drzwiach po okna z maswerkami — wszędzie obecny jest piaskowiec, który aż do XX wieku kształtował architekturę miasteczka, pozostawiając na niej swój wyraźny ślad.

Piaskowiec Grès d’Annot ma ciepły, miodowy odcień, który pięknie odbija światło o każdej porze dnia.

ANNOT - najważniejsze miejsca i zabytki

Kościół św. Poncjusza (Église Saint‑Pons)

Kościół Świętego Ponsa parafii Sigumana, którego fundamenty sięgają roku 1111, był stopniowo budowany i przekształcany aż do XVI wieku. Jego oryginalna dzwonnica znajduje się przed nawą. Obecnej dzwonnicy, aż do końca XVII wieku, była najwyższą wieżą strażniczą w mieście. Obecny wygląd wieży to wynik prac przeprowadzonych w 1744 roku. Podniesiono dzwonnicę, dodano rzeźby przedstawiające czterech ewangelistów, dach dzwonnicy pokryto gontami z drzewa kasztanowego.

(Pl. de l'Eglise)

Wspólny piec wiejski (Four communal)

Wspólny piec, wzniesiony pod koniec XV wieku, początkowo stał poza murami ze względów bezpieczeństwa związanych z ryzykiem pożaru. Jego pierwotna forma obejmowała jedynie parter, który z czasem nadbudowano.

Mimo pojawienia się prywatnych piekarzy, piec pozostawał w użyciu aż do połowy XX wieku, a wiele rodzin nadal piekło tu chleb. W rzeczywistości tylko gospodarstwa, które nie prowadziły działalności rolniczej, kupowały chleb u piekarzy. Regulamin pieców był taki sam od sześciuset lat: gmina ogłaszała przetarg na stanowisko „piecowego wspólnoty” co trzy lata. Odbywało się to w ratuszu na aukcji przy świecach. Wybrany najlepszy oferent płacił swój wkład w ratuszu. Od tego momentu fournier musiał dbać o piec, rozpalać go codziennie drewnem, które sam dostarczał, zajmować się obsługą kolejki klientów. Piekarz zaczynał swój dzień, gdy zegar kościelny wybijał północ, a kończył go o drugiej po obiedzie, po czternastu godzinach ciężkiej pracy.

Piec działał do 1930 roku. Ostatnim piekarzem wspólnotowym był Antoine Don.

Wieża Saint‑Martin (Tour Saint‑Martin)

Wieża strażnicza, prawdopodobnie zmodyfikowana lub powiększona w XV wieku. Stoi w górnej części starego Annot, wśród średniowiecznych uliczek. Jej położenie wskazuje na dawną funkcję punktu obserwacyjnego lub elementu obronnego, typowego dla prowansalskich miasteczek. Dziś stanowi jeden z charakterystycznych znaków orientacyjnych w zabytkowej tkance wioski.

(Rue du Peyrard)

Pralnia Bàrri (Lavoir du Bàrri)

Ta kamienna pralnia znajduje się w górnej części starej dzielnicy Bàrri, tuż przy wąskich uliczkach prowadzących do skalnych zabudowań Annot. To tradycyjna, wiejska pralnia zasilana wodą ze źródła, przypominająca o dawnym codziennym życiu wioski, gdy wspólne pranie było ważnym elementem lokalnej społeczności.

7102 Rue du Four

Pralnia św. Marcina (Lavoir Saint‑Martin)

Najstarsza publiczna pralnia w Annot, działająca od XV wieku, stała niegdyś przy dawnym portalu Notre‑Dame. Dawniej Bugadières prały tu dwa razy w roku – wiosną i późnym latem.

(2 Rue du Peyrard)

Muzeum Regain (Musée Regain)

Położone w samym sercu wioski, prezentuje tradycje Prowansji – od dawnych strojów, przez kulinarne zwyczaje, gry i święta, po artefakty z jaskiń św. Benoîta. Każdego lata muzeum przygotowuje nową wystawę poświęconą tradycjom Pays d'Annot.

(Rue Capone)

W POBLIŻU:

Szlak Piaskowców Annot (Sentier des Grès d’Annot)

Aleją Dworcową (l’avenue de la gare) kierujemy się w stronę stacji. Kilka metrów przed dworcem przechodzimy pod torami kolejowymi, po czym skręcamy w prawo. Tu zaczyna się szlak – 6‑kilometrowa pętla prowadząca przez najciekawsze piaskowcowe formacje skalne regionu. Trasa stopniowo wznosi się między dużymi blokami, mija naturalne schrony pod skałami, m.in. Roubine, by następnie dotrzeć do Jardins du Roi i wąskiego przełomu Garambes. Dalej wiedzie efektowną półką skalną z widokami na okolicę, prowadząc do punktów widokowych i słynnej skalnej bramy Portettes. W końcowej części schodzi przez kasztanowy las, mijając źródełka oraz kamienny trakt do kaplicy Vers la Ville.

W wyższych partiach szlaku światło przesącza się między blokami piaskowca, tworząc charakterystyczne złote prześwity.

WYDARZENIA CYKLICZNE

• Zielone Świątki

• Święto św. Fortunata (Fête de Saint‑Fortunat); to coroczna uroczystość odbywająca się w przeddzień Zesłania Ducha Świętego, znana z barwnej inscenizacji z udziałem postaci w napoleońskich strojach.

CZEGO WARTO SPRÓBOWAĆ

• socca - naleśnik z mąki z ciecierzycy

• rzemieślniczych wędlin w Boucherie Devincenzi; sklep czynny od wtorku do soboty (rue Basse)

• wołowiny Beef Secca z Rigault (1 chemin de la Beite)

INFORMACJE PRAKTYCZNE

• parking i toaleta publiczna znajdują się pod adresem Grand Place du Marché