Bargème
średniowieczna wioska z XII wieku
Wioska może pochwalić się licznymi tytułami – jest na oficjalnej liście „Najpiękniejszych wiosek Francji”, nazywana „drogocennym kamieniem osadzonym w skale” i jest „najwyżej położoną wioskę w regionie Var”.
Bargème wznosi się na wysokości 1097 metrów. Można stąd podziwiać niezapomniane widoki na płaskowyż Canjuers, Masyw Maures oraz podnóża Alp. Nad wioską dominują sylwetki romańskiego kościoła oraz ruiny feudalnego zamku. Wioska, w całości wykuta z kamienia, zachowała swój wyjątkowy urok.

NAJWAŻNIEJSZE ZABYTKI i MIEJSCA
Brama Strażnicza (Porte de Garde)
Jedna z dwóch XIV‑wiecznych bram Bargème, dawniej zamykana wieczorami za pomocą opuszczanej kraty (herse) . Stanowiła główne wejście do średniowiecznej osady i do dziś zachowuje surowy, obronny charakter kamiennej architektury.
Zamek Sabran‑de‑Pontevès (Château Sabran‑de‑Pontevès)
Ruiny dawnej rezydencji, XII-wiecznego feudalnego zamku rodu Sabran‑de‑Pontevès, górują nad Bargème, przypominając o czasach, gdy była to jedna z najważniejszych warowni w Górnej Prowansji. Zamek, wielokrotnie przebudowywany, strzegł szlaków prowadzących przez Artuby i kontrolował okoliczne ziemie. Choć dziś pozostały jedynie fragmenty murów, bram i masywnych ścian, miejsce zachowało niezwykłą atmosferę — panoramy są tu jedne z najpiękniejszych w całym Var, a surowa sylweta ruin wciąż wyznacza krajobraz Bargème.
Place de la Fontaine
Fontanna jest zasilana przez źródło za wioską, na zachód od góry Broui. Wodę doprowadza podziemny tunel. Pod Placem przy fontannie znajduje się cysterna, która zbierała nadmiar wody. Pralnia (Lavoir) przylegająca do fontanny i korzysta z jej nadmiaru wody. Sklepiona półkoliście, zbudowana z bloków kamienia spojonych zaprawą, mieści dwa zbiorniki: prawy do prania, lewy do płukania.
Porte du Levant
XIV-wieczna brama była częścią średniowiecznego ogrodzenia zamku Sabran‑de‑Pontevès.
Wspólny piec wiejski (Le four communal)
Przez stulecia życie Bargème skupiało się wokół wspólnego pieca, który był miejscem codziennych spotkań i rytuałów. Jego obecny układ pochodzi z XVII wieku i — co wyjątkowe — zachował się w stanie niemal nienaruszonym. To jeden z najstarszych i najbardziej symbolicznych elementów dawnej infrastruktury wiejskiej, świadectwo wspólnotowego życia i tradycji prowansalskiej wsi.
Kościół św. Mikołaja (Église Saint‑Nicolas)
Ten budynek, wpisany na listę zabytków, pochodzi z XII wieku. Absyda w kształcie półkopuły zwrócona jest wschód. Wewnątrz znajdują się trzy ołtarze, w tym XV‑wieczny przedstawiający męczeństwo św. Sebastiana, z polichromowanymi rzeźbami w drewnie. Kościół przeszedł renowacje w 1990 i 2000 roku.
Kaplica Matki Bożej Siedmiu Boleści (Chapelle Notre‑Dame‑des‑Sept‑Douleurs)
Kaplica ekspiacyjna z 1607 roku. Powstała jako forma pokuty mieszkańców po zabiciu lokalnych panów z rodu Pontevès w czasie wojen religijnych. Parlament Prowansji skazał przywódców na śmierć przez powieszenie, a społeczność zobowiązano do wzniesienia tej kaplicy jako aktu zadośćuczynienia za masakrę Pontevès. Mieszkańcy nazywają ją Notre-Dame d'Espaïme (prowansalskie słowo oznaczające strach i ból).
(z tyłu zamku)
Kaplica św. Petroneli (Chapelle Sainte‑Pétronille)
Kaplica pochodzi z XVII wieku. Kult św. Petroneli, długo uznawanej za duchową córkę św. Piotra, trwał do tego czasu. Kiedyś w dniu jej święta odprawiano tu msze, a pasterzom przechodzącym z trzodą błogosławiono chleb i sól. Choć dziś stada nie są już przepędzane tak jak dawniej, tradycja błogosławienia chleba i soli co roku 31 maja wciąż jest kultywowana.
(przy D21; 43.717886960598676, 6.57901660186999)
Kaplica św. Antoniego (Chapelle Saint‑Antoine)
Jedna z najstarszych kaplic w departamencie Var, o prostym, nieco surowym wyglądzie. Pochodzi prawdopodobnie z XI wieku i zachowała fragmenty dawnych fresków. Zdewastowana, została odrestaurowana w 2013 roku dzięki współpracy gminy, Parku Verdon, lokalnego stowarzyszenia i szkoły w Awinionie.
(na południe od Bargème, po prawej stronie drogi D37)
INFORMACJE PRAKTYCZNE:
• parking i stacja ładowania samochodów elektrycznych znajdują sie przy drodze D37
• toaleta publiczna znajduje się w pobliżu Le four communal

