top of page
przewodnik po Prowansji

Je suis né le 14 juillet 2026

Przewodnik wciąż niekompletny

Je suis né le 14 juillet 2026

Przewodnik wciąż niekompletny

Cucuron to spokojna, autentyczna wioska położona w sercu Luberon. To miejsce z dala od tłumów, gdzie można poczuć prawdziwe tempo życia Prowansji – niespieszne, proste i bliskie naturze.

Kamienne domy, wąskie uliczki i zacienione place tworzą idealne warunki do spacerów. Cucuron wyróżnia się wyjątkową atmosferą – mniej turystyczną niż inne miejscowości regionu, dzięki czemu zachowało swój naturalny, lokalny charakter. Warto zatrzymać się tu na posiłek i przy okazji wypocząć - restauracje i kawiarnie przy placu oferują lokalne potrawy i zacienione miejsca do relaksu.

IMG_4668.jpeg

Urokliwe miasteczko z klimatycznym centrum, gdzie stoliki ustawione wokół Étang skrywają się w cieniu platanów.

CUCURON

NAJWAŻNIEJSZE ZABYTKI I MIEJSCA

Étang  de Cucuron

Serce wioski – duży zbiornik wodny otoczony 200-letnimi platanami, przy którym znajdują się restauracje i kawiarnie. Początkowo był to staw zasilany przez źródła z Luberonu, których woda napędzała młyny. Na początku XIX wieku został przekształcony w basen na obecnym kształcie i charakterze. W roku 2024 przeszedł gruntowną renowację. We wtorkowe poranki wokół basenu odbywa się, niewielki, ale naprawdę urokliwy targ.

Portail de l’Étang

to ufortyfikowana brama z 1541 roku, jedna z dwóch zachowanych bram dawnego, XVI‑wiecznego systemu obronnego Cucuron. Niegdyś nazywano ją „Portail de Cabrières” lub „Porte de la Burlière” – od nazwy sąsiedniej dzielnicy. W prowansalskim „burlière” oznacza miejsce, gdzie grano w bule. Do dziś w murze widać otwory, przez które przechodziły łańcuchy dawnego mostu zwodzonego.

Kościół Notre-Dame-de-Beaulieu

Romański kościół z charakterystyczną dzwonnicą, będący ważnym punktem historycznym miejscowości. Kościół Notre Dame de Beaulieu powstał, gdy wcześniejszy kościół św. Michała okazał się za mały. Zbudowano go we wschodniej części miasteczka, na lekkim wzniesieniu, w dzielnicy Pous, ok. 200 metrów od dawnych murów obronnych. Historia świątynia sięga 1292 roku. Z czasem była rozbudowywana – kolejne części powstawały w różnych stylach, tworząc dziś ciekawą mieszankę epok i detali architektonicznych.

Wnętrze kościoła jest znacznie ciekawsze, niż można się spodziewać po tak małej miejscowości. Najstarszą część stanowią trzy pierwsze przęsła nawy, przykryte ostrołukowym sklepieniem kolebkowym na podwójnych łukach, typowym dla prowansalskiego stylu romańskiego. Czwarte przęsło ma już inne proporcje i sklepienie krzyżowo‑żebrowe, oparte na rzeźbionych wspornikach. Około połowy XIV wieku dobudowano boczne kaplice i wieloboczne prezbiterium. Większość wyposażenia pochodzi z XVI–XVIII wieku, a prawdziwą ozdobą wnętrza jest elegancki, czerwono‑złoty prospekt organowy w stylu Ludwika XV z 1786 roku, zbudowany na bazie jeszcze starszych organów z 1614 roku. Trzy dzwony, odlane kolejno w 1767, 1837 i 1881 roku, wciąż podkreślają życie wsi. Dzwonnica służyła niegdyś jako punkt orientacyjny dla podróżnych przemierzających dolinę.

Maison des Consuls

Stary dom stojący na skrzyżowaniu Rue de l’Église i Rue du Marché. Pochodzi prawdopodobnie z początku XVII wieku. Znani są kolejni właściciele budynku, ale wszystko wskazuje na to, że nigdy nie należał do ratusza – jego nazwa „Dom Konsulów” jest więc myląca. Charakterystycznym elementem jest figura Matki Boskiej z Dzieciątkiem w narożnej niszy – wapienna rzeźba o wysokości 1,42 m, przypisywana rzeźbiarzowi Berrnusowi z Mazan.

 

Muzeum Marca Deydiera

Muzeum Cucuron mieści się w XVII‑wiecznym Hôtel des Bouliers. Powstało w 1970 roku,  z inicjatywy Gminy Cucuron oraz Towarzystwa Historycznego Luberońskiego.

Zbiory skupione są wokół trzech głównych tematów: archeologii, etnografii, fotografii. Muzeum nosi imię Marca Deydier (1845–1920) notariusza i pasjonaty paleontologii, geologii, archeologii, prehistorii, miłośnik języka prowansalskiego. 

Zbiory archeologiczne obejmują pozostałości neolitu i epoki brązu, w tym stele w stylu iberyjskim z wyrytym hełmem, mieczem i tarczą. Okres rzymski reprezentują przedmioty z rzymskiej willi (m.in. graffito przedstawiające statek handlowy) oraz elementy mauzoleum galo‑rzymskiej rodziny arystokratycznej. Kilka sal etnograficznych prezentuje życie w Cucuron na początku XX wieku.  

Przy wyjściu z muzeum, na szczycie rue de l’Église, po prawej stronie placu stoi stary budynek plebanii.

Poza sezonem muzeum jest otwarte jedynie w weekendy.

Donjon Saint Michel

Donjon Saint‑Michel, pozostałość feudalnego zamku Cucuron z XI wieku, góruje nad wioską. Był lennem rodziny Reillanne‑Valence, potem przeszedł do panów z Oraison; od połowy XVII wieku popadał w zaniedbanie, a w 1791 roku ruiny sprzedano osobie prywatnej, później nabyła je gmina.  

Zachowała się obcięta wieża z dobudowaną pod koniec XVI wieku wieżyczką schodową. Wejście zdobi nadproże z rzeźbionym wspornikiem; na pierwszym piętrze znajduje się sklepione pomieszczenie wykute w skale, dziś używane na wystawy czasowe. Drugi poziom przekształcono w taras (obecnie zamknięty ze względów bezpieczeństwa), z którego rozciąga się panorama na Luberon, wzgórza Cadenet, Ansouis i dachy Cucuron z kościołem Notre‑Dame de Beaulieu.  

Luberon

Okoliczne wzgórza i trasy spacerowe idealne dla miłośników natury i spokojnych wędrówek.

CYKLICZNE WYDARZENIA

Festiwal kina plenerowego

Latem Cucuron zamienia się w wyjątkowe kino pod gołym niebem. Pokazy odbywają się często w pobliżu Étang, co tworzy niepowtarzalny klimat letnich wieczorów. To wydarzenie przyciąga zarówno mieszkańców, jak i turystów – to nie tylko film, ale całe doświadczenie prowansalskiego wieczoru.

CIEKAWOSTKI

  • Cucuron pojawiło się w filmie "Dobry rok Ridleya Scotta", którego jedna ze scen została nakręcona właśnie przy Étang

CZEGO WARTO SPRÓBOWAĆ

Kuchnia regionu Luberon to klasyczna Prowansja – prosta i pełna aromatów:

  • Lokalne wina – lekkie, idealne na ciepłe dni

  • Oliwa z oliwek – intensywna i aromatyczna, nazywana "zielonym złotem Luberonu"

  • Tapenada – pasta z oliwek, klasyczna przekąska regionu

  • Prowansalskich migdałów, np. tych oferowanych na lokalnym targu przez Le Chant Des Amandes

  • Lody z La Glacière – kultowa lodziarnia przy Étang, znana z rzemieślniczych wyrobów, oryginalnych smaków i wyjątkowej jakości. Warto pamiętać, że działa tylko sezonowo – od kwietnia do października, co czyni ją jeszcze bardziej wyjątkowym elementem letniego klimatu wioski

Warto odwiedzić lokalny targ, który odbywa się w Cucuron we wtorki – to najlepsze miejsce, by spróbować regionalnych produktów i poczuć codzienne życie mieszkańców. W każdy czwartek, od maja do września, w godzinach 17:30–20:30, odbywa się targ producentów lokalnych.

W POBLIŻU:

• Kościół w Vaugines a przy nim ławeczki w cieniu drzew; ciche, urocze miejsce na piknik!

• oliwiarnia BASTIDE DU LAVAL. Bastide du Laval to rodzinne gospodarstwo oliwne położone wśród gajów oliwnych Luberonu. Można tu zobaczyć cały proces powstawania oliwy – od drzew po nowoczesne młyny – oraz spróbować różnych gatunków oliwy o intensywnych aromatach. Miejsce łączy edukację z degustacją i pokazuje, jak ważną rolę oliwa odgrywa w kuchni Prowansji. My szczególnie polecamy oliwę "Tradition". Powstaje z zielonych oliwek poddanych kontrolowanej, beztlenowej maturacji, czyli dojrzewaniu w środowisku pozbawionym powietrza. Dzięki temu ma bardzo wyrazisty charakter: wyczuwalne są aromaty czarnej oliwki i tapenady, które nadają potrawom głębi, intensywności i typowo prowansalskiego smaku.

IMG_1261.jpeg
IMG_1248.jpeg
bottom of page