NAJWAŻNIEJSZE ZABYTKI I MIEJSCA

Zamek w Lourmarin

Renesansowy zamek uznawany za jeden z najpiękniejszych w Prowansji, łączący średniowieczną surowość z elegancją włoskiego stylu.

Château de Lourmarin to jedno z najbardziej wyjątkowych miejsc w całym regionie Luberon – nie tylko piękne, ale też przełomowe w historii architektury. To właśnie tutaj narodził się renesans w Prowansji.

Pierwsza budowla powstała już w XII wieku jako warownia należąca do rodu de Baux. Do dziś zachowały się jedynie jej fundamenty, ale to one wyznaczyły miejsce pod późniejszy zamek.

Prawdziwa historia zamku zaczyna się jednak w XV wieku, kiedy Foulques d’Agoult – jeden z najważniejszych możnych regionu – wzniósł tzw. „stary zamek” w stylu późnogotyckim. Była to już nie tylko twierdza, ale także rezydencja, choć wciąż zachowująca elementy obronne.

W 1526 roku nastąpił moment przełomowy. Louis d’Agoult-Montauban wraz z żoną Blanche de Lévis-Ventadour rozpoczęli budowę nowego skrzydła w stylu renesansowym. To właśnie ta część – jasna, harmonijna i inspirowana architekturą włoską – sprawiła, że Château de Lourmarin uznawany jest za pierwszy renesansowy zamek w Prowansji.

Zamek składa się z dwóch wyraźnie różnych części. Starsza – surowa, kamienna, bardziej zamknięta. I młodsza – lekka, elegancka, z loggiami i dużymi oknami. Spacerując między nimi, można dosłownie poczuć zmianę epok – od średniowiecznej funkcjonalności do renesansowej estetyki życia.

Jednym z najbardziej charakterystycznych elementów jest spiralna klatka schodowa o podwójnej skręconej formie – detal architektoniczny, który pokazuje ambicje i kunszt twórców tego miejsca. Powstała w XVI wieku, w czasie rozbudowy zamku.

Wnętrza zamku również robią wrażenie. Znajdują się tu bogate kolekcje – meble od XVI do XIX wieku, grafiki, dzieła sztuki oraz instrumenty muzyczne.

Z tarasów zamku rozciąga się jeden z najpiękniejszych widoków w regionie – na miasteczko Lourmarin i pasmo Luberon. To miejsce, gdzie naprawdę czuć przestrzeń i światło południa Francji.

Losy zamku nie zawsze były jednak tak harmonijne. Po okresie świetności przeszedł w ręce kolejnych właścicieli, a po rewolucji francuskiej zaczął popadać w ruinę. W XIX wieku był już niemal opuszczony. I wtedy pojawia się ktoś, kto zmieniła wszystko.

W 1920 roku zamek kupił Robert Laurent-Vibert – przemysłowiec i miłośnik sztuki. Przeprowadził gruntowną renowację i przywrócił budowli dawny blask.

Robert Laurent-Vibert zginął w 1925 roku w wypadku samochodowym. W testamencie sporządzonym w 1923 roku zapisał zamek Akademii Nauk, Rolnictwa, Sztuk i Literatury pięknej w Aix-en-Provence, która była odpowiedzialna za założenie fundacji noszącej jego imię. Misje tej fundacji mają charakter kulturowy, jej celem od początku działalności było stworzenie w zamku miejscem dla artystów. I tak jest do dziś. Château de Lourmarin bywa nazywany „małą Villa Medici Prowansji” – odbywają się tu spotkania artystów, koncerty, wystawy i inne liczne wydarzenia kulturalne. Zamek jest wpisany na listę zabytków (od 1973 roku) i należy do najważniejszych miejsc kultury w regionie.

​

Kościół Saint-André-et-Saint-Trophime

To jedna z najstarszych budowli w Lourmarin, której początki sięgają XII wieku. Początkowo była to niewielka kaplica dla pierwszych mieszkańców wioski, z czasem rozbudowywana i przekształcana przez kolejne stulecia.

W XVI wieku ród d’Agoult dobudował boczną nawę z charakterystycznym sklepieniem żebrowym, które dziś stanowi jeden z najciekawszych elementów architektonicznych świątyni.

Kościół przetrwał burzliwe czasy konfliktów religijnych między katolikami a protestantami, które dotknęły Lourmarin.

Otwartym głównie podczas nabożeństw.