La Poterne
główna, średniowieczna brama wejściowa do starego miasta Èze i jeden z najlepiej zachowanych elementów dawnych fortyfikacji. Pochodzi z XIV wieku i była jedynym kontrolowanym dostępem do ufortyfikowanej osady.
Brama ma formę podwójnego przejścia, dawniej wzmacnianego systemem obronnym z wieżami i mostem zwodzonym. W przeszłości stanowiła ważny punkt strategiczny, chroniący mieszkańców przed najazdami od strony wybrzeża i gór.
Dziś La Poterne jest symbolicznym wejściem do labiryntu wąskich uliczek Èze — miejscem, gdzie zaczyna się zwiedzanie średniowiecznego miasteczka i gdzie natychmiast czuć jego obronny, historyczny charakter.

Place du Planet
Place du Planet to niewielki, urokliwy plac w sercu starego Èze, będący jednym z najbardziej spokojnych i autentycznych zakątków miasteczka. Otoczony kamiennymi domami (m. in. dom rodzinu Riquier) i wąskimi przejściami, ma w centrum klasyczną włoską fontannę, która, choć skromna, odegrała ważną rolę w życiu mieszkańców. Powstała dopiero w 1930 roku, po raz pierwszy zapewniając stały dostęp do wody – rzadkiego i cennego dobra, symbolu wspólnoty i przetrwania. Zanim doprowadzono wodociągi, mieszkańcy musieli radzić sobie z jej brakiem, nosząc ją w dzbanach i wiadrach, a oszczędne gospodarowanie wodą wyznaczało rytm codzienności. Położone wysoko na skalistym szczycie Èze przez wieki borykało się z niedostatkiem wody, mając do dyspozycji jedynie dwie cysterny z deszczówką przeznaczoną do użytku domowego. Dziś Place du Planet pozostaje małym, historycznym sercem miasteczka, gdzie krzyżują się ścieżki spacerowe i gdzie można na chwilę odpocząć z dala od turystycznego zgiełku.

Dom Rodzinie Riquier (Maison des Riquier)
Maison des Riquier to jedna z najstarszych i najważniejszych rezydencji historycznych w Èze, związana z potężną rodziną Riquier z Nicei, która w średniowieczu sprawowała władzę nad miejscowością.
Dom wyróżnia się kamienną fasadą oraz detalami architektonicznymi, które świadczą o jego dawnej funkcji reprezentacyjnej. Choć Riquierowie rzadko mieszkali w samym Èze, budynek stanowił ich lokalną siedzibę administracyjną i symboliczny punkt kontroli nad regionem.
Dziś Maison des Riquier stanowi jeden z najważniejszych śladów średniowiecznej historii miasteczka. W jego pobliżu zachowała się również fontanna z XX wieku, która nadaje miejscu charakter spokojnego, historycznego placu.
(Place du Planet)

​

Szlak Nietzschego
Stroma ścieżka łącząca Èze-sur-Mer z górnym miasteczkiem (około 2 km długości, 400 metrów przewyższenia). Trasa prowadzi przez fragmenty naturalne, schody i odcinki wybrukowane. Nazwa pochodzi od Friedrich Nietzsche, który spacerował tędy podczas pobytów na Riwierze i miał tutaj pracować nad częścią „Tako rzecze Zaratustra”.
Nietzsche odkrył Riwierę po pobycie we Włoszech. Był to początek jego głębokiego związku z tym regionem, w którym przebywał po raz pierwszy od grudnia 1883 do kwietnia 1884 roku. W tym czasie jego stan psychiczny był bardzo zły — jego książki sprzedawały się słabo, a on sam zmagał się z problemami zdrowotnymi. W Èze i Nicei odzyskał jednak twórczą energię, niezbędną do pisania. Wspominał: „tutaj wierzę w słońce, tak jak roślina w nie wierzą, rosnąc”.
Nietzsche wracał na Lazurowe Wybrzeże co roku aż do 1888 roku. Twierdził, że znalazł tam „wspaniałe miejsce”, które pozwalało mu odzyskiwać siły.