LE ROURET

Spokojna prowansalska miejscowość między morzem a wzgórzami regionu Grasse

 

Niewielkie Le Rouret, usytuowane na wzgórzach między Niceą a Grasse, otoczone jest śródziemnomorską roślinnością i łagodnym krajobrazem regionu Alpes-Maritimes. Zachowało swój spokojny, lokalny charakter, typowy dla niewielkich miejscowości Prowansji.

Choć Le Rouret jako gmina powstało dopiero w 1793 roku, jego dzieje są znacznie starsze i sięgają około 2000 r. p.n.e. Już pod koniec epoki brązu na okolicznych wzgórzach powstawały ufortyfikowane osady. Jednym z najważniejszych stanowisk archeologicznych jest Camp Romain, położony na wysokości 480 m, z rozległym widokiem na dolinę Loup. W jego cyklopowych murach odkryto fragmenty amfor i ceramiki z Massalii (dzisiejszej Marsylii) pochodzące z różnych epok, świadczące o nieprzerwanym zasiedleniu od epoki żelaza aż po czasy rzymskie. Ślady rzymskiej obecności są tu dobrze widoczne – na zboczach wzgórz odkryto pochówki w Saint‑Pons i Colombier. W V wieku niektóre wille, jak Castellaras, zostały ufortyfikowane, gromadząc okolicznych mieszkańców.

W średniowieczu miejscowy pan Rainouard wybudował zamek na szczycie Bois, który później został zniszczony przez armię hrabiego Prowansji. Na północy obecnego terytorium wzniesiono wtedy nową bastidę. Kryzysy XIV wieku spowodowały całkowite wyludnienie, a w 1400 roku uznano ten obszar za niezamieszkany.

Ostatni właściciel, Joseph Louis Geoffroy du Rouret, zasłużony w wojnie o niepodległość USA, wyemigrował w czasie rewolucji, a jego ziemie oficjalnie przekształcono w gminę Le Rouret. W XIX wieku przyłączenie osady Le Bergier powiększyło jej obszar.

W XX wieku Le Rouret zamieszkiwało około 600 osób, z których większość zajmowała się pracą na roli. Uprawiano pszenicę, winorośle, drzewa oliwne, lawendynę, a później rośliny perfumeryjne, takie jak jaśmin i róża.

W XX wieku nadeszła modernizacja — uruchomiono tramwaj Cagnes‑Grasse, rozwijała się turystyka, powstawały wille, a z czasem mieszkańcy stopniowo odchodzili od pracy w rolnictwie. Po wojnach światowych wieś została odbudowana, a w latach 60. zaczęła szybko się rozwijać, osiągając ponad 1200 mieszkańców w 1968 roku.

Le Rouret, liczące dziś ponad 4100 mieszkańców, rozwija nowe przestrzenie publiczne i handlowe, zachowując swój prowansalski charakter i silne przywiązanie do lokalnego terroir. Miejscowość rozrastała się z dala od zgiełku nadmorskiego ruchu, dzięki czemu wciąż panuje tu atmosfera codziennego prowansalskiego życia. Postrzegane jest jako miejsce gościnne, spokojne, a jednocześnie bogate w wydarzenia kulturalne i lokalne inicjatywy. Miasteczko harmonijnie łączy tradycyjną architekturę południowej Francji z nowoczesnym rytmem życia mieszkańców.